Άνθρωποι μονάχοι – της Κατερίνας Γεμελιάρη
Κατερίνα Γεμελιάρη
Μάτια κενά, με βλέμμα μεστό, καρδιές πληγωμένες μα ακόμα όμορφες, άνθρωποι μονάχοι με σώματα που δεν νιώθουν παρά μόνο την απουσία. Νοσταλγούν, μάτια που δακρύζουν συχνά, στόματα που σιωπούν, άνθρωποι…
...δεν είναι αυτό που νομίζεις!
Μάτια κενά, με βλέμμα μεστό, καρδιές πληγωμένες μα ακόμα όμορφες, άνθρωποι μονάχοι με σώματα που δεν νιώθουν παρά μόνο την απουσία. Νοσταλγούν, μάτια που δακρύζουν συχνά, στόματα που σιωπούν, άνθρωποι…