Το ποίημα της ημέρας | Τάσος Λειβαδίτης – “Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας”
VΘά ῾θελᾳ νὰ φωνάξω τ᾿ ὄνομά σου, ἀγάπη, μ᾿ ὅλη μου τὴν δύναμη. Νὰ τ᾿ ἀκούσουν οἱ χτίστες ἀπ᾿ τὶς σκαλωσιὲς καὶ νὰ φιλιοῦνται μὲ τὸν ἥλιο νὰ τὸ μάθουν…
...δεν είναι αυτό που νομίζεις!
VΘά ῾θελᾳ νὰ φωνάξω τ᾿ ὄνομά σου, ἀγάπη, μ᾿ ὅλη μου τὴν δύναμη. Νὰ τ᾿ ἀκούσουν οἱ χτίστες ἀπ᾿ τὶς σκαλωσιὲς καὶ νὰ φιλιοῦνται μὲ τὸν ἥλιο νὰ τὸ μάθουν…
Είμεθα όλοι ε ν τ ό ς του μέλλοντος μας.Όταν τραγουδάμε τραγουδάμεεμπρός στους εκφραστικούς πίνακες των ζωγράφωνόταν σκύβουμε εμπρός στα άχυρα μιας καμένης πόλεωςόταν προσεταιριζόμεθα την ψιχάλα του ρίγουςείμεθα όλοι…
Δείξε μου αγάπη, αγαπημένε μου αφέντη, γιατί καμιά καρδιά σε όλον τον κόσμο δεν εκτιμά περισσότερο την αγάπη σου από την καρδιά μου που σε αγαπά.’‘Μην τσακίζεις το μυαλό μου…
Η μητερούλα στον κόρφο της κοιμίζειΤο ακριβό της, το μόνο της παιδί.Έξω με χιόνια Δεκέμβρης τριγυρίζει,Κι αυτή το σφίγγει, και σαν να τραγουδεί,Σιγομιλάει με γέλιο και τρεμούλαΗ μητερούλα: Άγιε Νικόλα,…
Ο άνθρωπος είναι ένας ξενώνας. Κάθε μέρα ένας καινούργιος ερχομός, μια χαρά, μια θλίψη, μια κακία, μια στιγμιαία συνειδητοποίηση φτάνει όπως ένας απρόσμενος επισκέπτης. Υποδέξου τα όλα! Ακόμα κι αν…