Το ποίημα της ημέρας | Beth Norman Harris – «Η προσευχή του σκύλου»
Χρυσάνθη Καραδεμιρτζόγλου
Δείξε μου αγάπη, αγαπημένε μου αφέντη, γιατί καμιά καρδιά σε όλον τον κόσμο δεν εκτιμά περισσότερο την αγάπη σου από την καρδιά μου που σε αγαπά.’‘Μην τσακίζεις το μυαλό μου…
Μας φώτισες
Το ποίημα της ημέρας | Κωστής Παλαμάς – Δεκέμβριος
Η μητερούλα στον κόρφο της κοιμίζειΤο ακριβό της, το μόνο της παιδί.Έξω με χιόνια Δεκέμβρης τριγυρίζει,Κι αυτή το σφίγγει, και σαν να τραγουδεί,Σιγομιλάει με γέλιο και τρεμούλαΗ μητερούλα: Άγιε Νικόλα,…
Τι θα πει αληθινή αγάπη; Ο Σαίξπηρ έδωσε τον δικό του ορισμό
Πολλά χρόνια πριν δόθηκε η απάντηση σε αυτό που με μία γρήγορη και φευγαλέα ανάγνωση μας κάνει να πιστεύουμε ότι είναι αδύνατο να απαντήθεί. Στις 20 Μαϊου του 1599 εκδόθηκε…
Οι 4 σύντροφοι της ζωής σου
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια βασίλισσα, που είχε 4 συντρόφους. Πάνω απ’ όλους έδειχνε αδυναμία στον τέταρτο. Τον στόλιζε με ακριβά ρούχα, του χάριζε πάντα τα καλύτερα, τον…
Το ρήμα “Φοβάμαι” (σημασία όμως έχει να συνεχίσεις το ταξίδι)
Η μέρα σήμερα δεν είναι μουντή.Η πάχνη δεν έχει σχηματίσει παράλληλη γραμμή με τον ορίζοντα, ούτε λέκιασε το χρώμα του γρασιδιού. Η νύχτα δεν έφερε πάλι βροχή. Το νερό της…
Το ποίημα της ημέρας | Τζελαλεντίν Ρουμί – “Ο Ξενώνας”
Ο άνθρωπος είναι ένας ξενώνας. Κάθε μέρα ένας καινούργιος ερχομός, μια χαρά, μια θλίψη, μια κακία, μια στιγμιαία συνειδητοποίηση φτάνει όπως ένας απρόσμενος επισκέπτης. Υποδέξου τα όλα! Ακόμα κι αν…
Το βουβό ζώο – Χαλίλ Γκιμπράν
Το δειλινό μιας όμορφης μέρας, κάποια παράξενη διάθεση έπιασε την ψυχή μου και βγήκα από τα σύνορα της πόλης και περιδιάβασα γύρω στα ερείπια ενός εγκαταλειμμένου σπιτιού, πού μόνο οι…
Ο δυναμισμός της προφορικής παράδοσης – Γιάννης Κιουρτσάκης
Ας αντιμετωπίσουμε τώρα το βασικό μας πρόβλημα! με ποιον τρόπο ο Καραγκιόζης παύει προοδευτικά να αποτελεί μια ζωντανή ομαδική δημιουργία και παίρνει το δρόμο της παρακμής; Πρόβλημα, όπως διαπιστώνουμε, διόλου…
Το ποίημα της ημέρας | Θάνος Ανεστόπουλος – “Απουσία”
Βουρκωμένη έρημη νύχταΠνίγει τις φωνές μέσα μου, τις φωνές απ’ τον πεζόδρομοΤη βοή απ’ τα καθισμένα παιδιά στο πλακόστρωτοπου σιγά σιγά όσο περνάει η ώρα και πάει να ξημερώσει,εξασθενεί.Τα στόρια…
Περί φιλίας του Μονταίν (απόσπασμα)
Κυριακή Αδάλιαλη
Περί φιλίας του Μονταίν: Καθώς όλα, πραγματικά, είναι κοινά μεταξύ τους, επιθυμίες, στοχασμοί, γνώμες, αγαθά, γυναίκες, παιδιά, τιμή και ζωή και καθώς το συνταίριασμά τους δεν είναι παρά μια ψυχή…