Τι να σου πω.. – Κώστας Καρυωτάκης
Χρυσάνθη Καραδεμιρτζόγλου
Τι να σου πω, φθινόπωρο, που πνέεις από τα φώτα της πολιτείας και φτάνεις ως τα νέφη τ' ουρανού; Ύμνοι, σύμβολα, ποιητικές, όλα γνωστά από πρώτα, φυλλοροούν στην κόμη σου…
Χρυσάνθη Καραδεμιρτζόγλου
Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ – ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
III Μέρα στιλπνή αχιβάδα της φωνής που μ’ έπλασες γυμνόν να περπατώ στις καθημερινές μου Κυριακές
Το Δέντρο των φίλων – Χορχέ Λουϊ Μπόρχες
Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας...που μας κάνουν ευτυχισμένους... απ΄την απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας... Κάποιους τους έχουμε σε όλη τη διαδρομή στο πλάι μας...βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε...ενώ…
Το τραγικό στοιχείο στον έρωτα – π. Φιλόθεος Φάρος
Το δράμα που οι κλασσικοί συγγραφείς έχουν δημιουργήσει και που μιλάει στην ψυχή του ανθρώπου από τη μια εποχή στην άλλη, περιγράφει πως ο έρως μπορεί να αρπάξει τους ανθρώπους…
Το κεράκι
- Άναψε αυτό το κεράκι παιδί μου και ευχήσου κάτι απ' τον Θεούλη (το παιδί ανάβει το κεράκι και βάζει τα χέρια του στο πρόσωπο σαν να προσεύχεται) - Να…
Τεχνητή αναπνοή
Δέκατη έβδομη τεχνητή αναπνοή. Η κατάσταση επανέρχεται αλλά πέφτει πάλι σε κώμα. Όλοι σηκώνουν τα χέρια. Εγώ κοιτάζω τα κλειστά μάτια. Ίσως να προσπαθεί η ψυχή του. Ίσως να υπάρχει…
Η βροχή και ο χρόνος
Σύννεφα μαζεύονται η βροχή μυρίζει από μακριά. Στέκομαι στο παράθυρο και περιμένω. Από νωρίς ακούω τις στάλες να χτυπούν τις από καιρό λαμαρίνες της αποθήκης. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα τελικά…
Η εποχή των χαμένων
Κάπου κρυφά σε μια στοά μιας μικρής πόλης, ένας γεροντάκος βρήκε καταφύγιο σε ένα χαρτόκουτο. Ευτυχώς που καλοκαιριάζει και δεν γίνεται πλημμύρα το πλακόστρωτο με τις λακκούβες που απ' τις…
Το ρίσκο
Δηλώνω παρούσα. Κάθομαι στην καρέκλα και περιμένω. Κάτι θα φανεί. Στην αναμονή βρίσκομαι, δεν μπορεί. Η καρέκλα είναι άνετη. Φώναξα δυνατά το παρούσα. Δίπλα μου κάθισε ένας κύριος. Μου πέταξε…
Το μεθυσμένο καράβι – Αρθούρος Ρεμπώ
Καθώς κατέβαινα απαλά απ’ τα γαληνά ποτάμια,Είδα πως αρρυμούλκητο, δίχως πλοηγούς κυλούσα:Κραυγαστικοί Ερυθρόδερμοι τους είχαν στόχο βάλει, Αφού τους κάρφωσαν γυμνούς σε παρδαλούς πασσάλους. Το πλήρωμά μου ολόκληρο παντέρημο είχα…